Rozdział 3

Nastał kolejny dzień. Czułam się okropnie. Bolał mnie brzuch i zbierało mi się na wymioty. Znalazłam komórkę i zadzwoniłam do szefa. Odebrał od razu.
-Rozalindo. Dzień dobry. Jak się spało?

-Całkiem dobrze szefie.

-Po co tak oficjalnie? Zwracaj się proszę do mnie po imieniu.

-Pomyślę nad tym. Szefie. Nie mogę się dzisiaj pojawić w biurze.

-Dlaczego? Co się stało?- zapytał wystraszony.

-Nie jestem pewna, ale chyba się czymś zatrułam.

-Przywieźć ci coś?

-Dziękuję za troskę, ale nie trzeba.

-Na pewno?

-Tak. Poleżę sobie w łóżku. Skończę kosztorys i prześlę do biura. Do widzenia szefie.

-Do widzenia.

Rozłączyłam się. Wzięłam laptop i projekty i wróciłam do łóżka. Zajęłam się pracą.
Obudził mnie dzwonek do drzwi. Spojrzałam na zegarek. „Już siódma?” Poszłam otworzyć i zostałam przytulona. Cornel miał na sobie granatową kamizelkę, czerwoną koszulę i spodnie z garnituru. „Pewnie przyjechał tu prosto z biura.” Jego kruczoczarne włosy i oliwkowa cera pięknie kontrastowała z jego ubiorem. Wyglądał cudownie.

-Jak się czujesz?

-Całkiem dobrze. Ale jeszcze nie skończyłam kosztorysu. Zasnęłam i...

Cornel mnie pocałował. Odsunęłam się zszokowana.

-Nie możemy.

-Dlaczego? Jesteśmy tylko dwojgiem ludzi. Kobietą i mężczyzną.

-Ale to się nie uda.

-Uda się. Tylko musimy oboje tego chcieć- powiedział z nadzieją w głosie.

-Chcę, ale wątpię czy to się nam uda.

-Dlaczego?

-Bo się boję- mój głos mimowolnie się załamał,a oczy zaszły łzami. Cornelius przytulił mnie do siebie czule.

-Nie płacz. Nie znoszę widoku łez w oczach kobiety.

-Przepraszam.

Delikatnie mnie pocałował. Odwzajemniłam nieśmiale pocałunek. Cornelius powoli zaczął rozpinać guziki od mojej piżamy, jednak ja zatrzymałam go zanim doszedł do ostatniego.

-Spokojnie. Nie będę na nic nalegać.

Rzuciłam się mu na szyję z płaczem. Jego koszula robiła się mokra. Głaskał mnie po głowie.

-Cichutko.

-Wiem. Chcesz może herbatę lub kawę?

-Poproszę, jeśli możesz, kawę.

Ruszyłam do kuchni. Szykując dwie kawy, spadł mi kubek. Zaczęłam dźwigać kawałki, gdy Cornel wpadł do kuchni. Wystraszyłam się i rozcięłam sobie palec. Krew zaczęła kapać na podłogę. Cornelius pomógł mi zająć się raną, a później posprzątał i przyszykował kawy.

-Zajmijmy się teraz pracą. Zgoda?

-Tak. Wszystko jest w salonie.

Zajęliśmy się kosztorysem. Dyktował mi dane, a ja kończyłam kosztorys. Kilka godzin w ciszy dobrze mi zrobiło. Skończyliśmy i szef wysłał to na swojego maila do biura. Zaczął się zbierać. Już miał wyjść, gdy go zatrzymałam i namiętnie pocałowałam. On nie pozostawał bierny i odwzajemnił mój pocałunek. Kiedy się od siebie oderwaliśmy, porwana namiętnością dałam się wziąć na ręce i zanieść do sypialni. Cornelius wręcz zerwał ze mnie piżamę po czym ja sama zdjęłam z niego górną część ubioru. Dalsza część nocy minęła nam namiętnie. Rano obudziliśmy się w moim łóżku obydwoje nadzy. Zwinnie wyślizgnęłam się z łóżka i poszłam ubrać, a kiedy już ubrana weszłam do sypialni zastałam Corneliusa ubierającego się.
-Zobaczymy się w pracy, dobrze?-powiedziałam nieśmiało.

-Dobrze- Cornelius ubrał się do końca, pocałował mnie krótko w usta i wyszedł.